على ربانى گلپايگانى
299
درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )
فصل پنجم شيعه و رجعت يكى از عقايد مخصوص شيعه اماميه ، اعتقاد به رجعت است . يعنى اعتقاد به اينكه پس از ظهور مهدى موعود ( عج ) و تشكيل حكومت عدل الهى در سراسر جهان گروهى از اولياى الهى و دوستداران خاندان رسالت عليهم السّلام و عدّهاى از معاندان و دشمنان خاندان وحى كه از دنيا رفتهاند ، به دنيا بازخواهند گشت . اولياى الهى و صالحان با ديدن حاكميت حق و عدل در گسترهى گيتى شادمان مىشوند و پرتوى از ثمرات ايمان و اعمال صالح خود را در دنيا دريافت مىكنند ، و معاندان و دشمنان اهل بيت عليهم السّلام نيز سزاى ظلم و ستمهايى را كه بر خاندان رسالت روا داشتهاند در اين سراى مىبينند ، البته پاداش و كيفر نهايى در قيامت تحقّق خواهد يافت . در مسألهى رجعت قبل از هرچيز بايد اين نكته را مورد توجه قرار داد ، كه رجعت امرى است ممكن و هيچگونه محذور عقلى ندارد ، روشنترين دليل بر امكان آن اين است كه در گذشتهى تاريخ رخ داده است ، قرآن كريم از زنده شدن